از نو شدن سال متنفرم٬از تظاهر به شاد بودن گریزانم....خدایا این چه برزخیه که من توی اون گرفتار شدم! 

خيلي عصبانيم آنقدر عصباني كه دلم مي خواد سرم را محكم بكوبم به ديوار.من چه مرگمه؟ بي برنامه ام، بي هدفم، دلم رو با رويا هاي احمقانه ام خوش كردم. مثل کنه چسبيدم به اين دنياي مجازي لعنتي.چهار تا كتاب خووندم ،چهار تا وبلاگ ديدم فكر مي كنم خيلي ديگه حاليمه! به قول استادم دارم اظهار فضله مي كنم. لعنت به منو، وبلاگمو، افكارمو ، بحرانامو! كسي جايي رو سراغ داره كه من برم اونجا دور از همه چيز و همه كس يه نفسي بكشم؟ حالم داره از همه چيز بهم مي خوره. به اين مي گن يه قات زدن درست و حسابي!