"گروهي از فمينيست ها روان درماني را روشي محافظه كارانه مي دانند كه به جاي تغيير ساختارها به دنبال سازگار كردن فرد است. اينان معتقدند كه خشم و درد زنان نشانه ي بيمار بودن آنها نيست، بلكه بيان قابل درك نيازهاي آنان است. فيليس چسلر در زنان و جنون(1972) اين نقد فمينيستي را بدين شكل خلاصه مي كند كه مردان براي حفظ سيادت خود زنان را به جنون مي كشانند." (ماهنامه ي زنان شماره ي 144 )